Aquí os dejo el enlace de la entrevista que me hizo Miriam Vila, en su programa El Lado de Afuera, de Radio Enlace. En él hablamos de un montón de cosas entre risas y en un ambiente de lo más relajado. Gracias Miriam por hacerlo tan fácil, me sentí como en casa.
Podéis escucharlo o descargarlo en este enlace. Además, encontraréis grandes canciones! Para muestra, un "botón":
Mostrando entradas con la etiqueta Poemas y Canciones. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Poemas y Canciones. Mostrar todas las entradas
18 oct 2015
1 abr 2013
Queda Prohibido
QUEDA PROHIBIDO
¿Qué es lo verdaderamente importante?
Busco en mi interior la respuesta,
y me es tan difícil de encontrar.
Falsas ideas invaden mi mente,
acostumbrada a enmascarar lo que no entiende,
aturdida en un mundo de falsas ilusiones,
donde la vanidad, el miedo, la riqueza,
la violencia, el odio, la indiferencia,
se convierten en adorados héroes.
Me preguntas cómo se puede ser feliz,
cómo entre tanta mentira se puede vivir,
es cada uno quien se tiene que responder,
aunque para mí, aquí, ahora y para siempre:
Queda prohibido llorar sin aprender,
levantarme un día sin saber qué hacer,
tener miedo a mis recuerdos,
sentirme sólo alguna vez.
Queda prohibido no sonreír a los problemas,
no luchar por lo que quiero,
abandonarlo todo por tener miedo,
no convertir en realidad mis sueños.
Queda prohibido no demostrarte mi amor,
hacer que pagues mis dudas y mi mal humor,
inventarme cosas que nunca ocurrieron,
recordarte sólo cuando no te tengo.
Queda prohibido dejar a mis amigos,
no intentar comprender lo que vivimos,
llamarles sólo cuando les necesito,
no ver que también nosotros somos distintos.
Queda prohibido no ser yo ante la gente,
fingir ante las personas que no me importan,
hacerme el gracioso con tal de que me recuerden,
olvidar a toda la gente que me quiere.
Queda prohibido no hacer las cosas por mí mismo,
no creer en mi dios y hacer mi destino,
tener miedo a la vida y a sus castigos,
no vivir cada día como si fuera un último suspiro.
Queda prohibido echarte de menos sin alegrarme,
olvidar los momentos que me hicieron quererte,
todo porque nuestros caminos han dejado de abrazarse,
olvidar nuestro pasado y pagarlo con nuestro presente.
Queda prohibido no intentar comprender a las personas,
pensar que sus vidas valen más que la mía,
no saber que cada uno tiene su camino y su dicha,
pensar que con su falta el mundo se termina.
Queda prohibido no crear mi historia,
dejar de dar las gracias a mi familia por mi vida,
no tener un momento para la gente que me necesita,
no comprender que lo que la vida nos da, también nos lo quita.
Alfredo Cuervo Barrero
Y en voz de Ricardo Darín:
30 abr 2012
Cuando me amé de verdad
Aquí os traigo un texto del gran Charles Chaplin que necesita poca presentación:
Cuando me amé de verdad, comprendí que en cualquier circunstancia, yo estaba en el lugar correcto y en el momento preciso. Y, entonces, pude relajarme. Hoy sé que eso tiene nombre… autoestima.
Etiquetas:
Amor,
Charles Chaplin,
Género,
Modela,
Modelos de Amor y/o Pareja,
Pareja,
Placer,
Poemas y Canciones,
Sano Egoísmo,
Sexualidad
22 dic 2011
No me interesa
Y Khalil Gibran vuelve a este blog con otra gran declaración de principios.
NO ME INTERESA
No me interesa cómo te ganas la vida. Quiero saber lo que ansías, y si te atreves a soñar y alcanzar lo que tu corazón anhela.
No me interesa tu edad. Quiero saber si te arriesgarías a parecer un tonto por amor, por tus sueños,por la aventura de estar vivo.
No me interesa qué planetas cuadran con tu Luna. Quiero saber si has llegado al centro de tu propia tristeza, si las traiciones de la vida te han abierto o si te has marchitado y cerrado por miedo a sufrir.
Quiero saber si puedes vivir con el dolor, el mío o el tuyo, sin tratar de disimularlo, de atenuarlo o esconderlo.
Quiero saber si puedes experimentar con plenitud la alegría, la mía o la tuya, si puedes bailar con frenesí, dejar que éxtasis te llegue a la punta de los dedos de los pies yde las manos sin que tu prudencia te llame a ser cuidadoso, a ser realista, a recordar las limitaciones de nuestra condición humana.
No me interesara si lo que me cuentas es cierto. Quiero saber si puedes decepcionar a otra personapara serte fiel a ti mismo, si podrías soportar la acusación de traición para no traicionar a tu propia alma.
Quiero saber si puedes ver la belleza, aun cuando no se muestre como agradable, cada día, y si puedes hacer que tu propia vida surja de su presencia.
Quiero saber si puedes vivir con el fracaso, el tuyo y el mío, y de pie en la orilla del lago gritarle a la plateada forma de la luna llena: "¡Sí!".
No me interesa saber dónde vives ni cuánto dinero tienes. Quiero saber si puedes levantarte después de una noche de desesperanza, agotado y magullado hasta los huesos, y hacer lo que sea necesario para alimentar a tus hijos.
No me interesa saber a quién conoces ni cómo llegaste hasta aquí. Quiero saber si te quedarás en el centro del fuego conmigo.
No me interesa saber ni dónde ni cómo ni con quién estudiaste. Quiero saber lo que te sostiene, desde el interior, cuando todo lo demás se derrumba.
Quiero saber si puedes quedarte a solas contigo mismo, y si de verdad aprecias tu propia compañía en los momentos de vacío.
No me interesa tu edad. Quiero saber si te arriesgarías a parecer un tonto por amor, por tus sueños,por la aventura de estar vivo.
No me interesa qué planetas cuadran con tu Luna. Quiero saber si has llegado al centro de tu propia tristeza, si las traiciones de la vida te han abierto o si te has marchitado y cerrado por miedo a sufrir.
Quiero saber si puedes vivir con el dolor, el mío o el tuyo, sin tratar de disimularlo, de atenuarlo o esconderlo.
Quiero saber si puedes experimentar con plenitud la alegría, la mía o la tuya, si puedes bailar con frenesí, dejar que éxtasis te llegue a la punta de los dedos de los pies yde las manos sin que tu prudencia te llame a ser cuidadoso, a ser realista, a recordar las limitaciones de nuestra condición humana.
No me interesara si lo que me cuentas es cierto. Quiero saber si puedes decepcionar a otra personapara serte fiel a ti mismo, si podrías soportar la acusación de traición para no traicionar a tu propia alma.
Quiero saber si puedes ver la belleza, aun cuando no se muestre como agradable, cada día, y si puedes hacer que tu propia vida surja de su presencia.
Quiero saber si puedes vivir con el fracaso, el tuyo y el mío, y de pie en la orilla del lago gritarle a la plateada forma de la luna llena: "¡Sí!".
No me interesa saber dónde vives ni cuánto dinero tienes. Quiero saber si puedes levantarte después de una noche de desesperanza, agotado y magullado hasta los huesos, y hacer lo que sea necesario para alimentar a tus hijos.
No me interesa saber a quién conoces ni cómo llegaste hasta aquí. Quiero saber si te quedarás en el centro del fuego conmigo.
No me interesa saber ni dónde ni cómo ni con quién estudiaste. Quiero saber lo que te sostiene, desde el interior, cuando todo lo demás se derrumba.
Quiero saber si puedes quedarte a solas contigo mismo, y si de verdad aprecias tu propia compañía en los momentos de vacío.
20 ago 2011
Gorda
¿Qué tal lleváis el verano? Por mi parte, disfrutándolo un montón, de ahí mi prolongada ausencia. Así pues, paro el parón veraniego con esta canción de reinvicación de los cuerpos fuera del canon actual. Ellas son Krudas Cubensi, grupo de hip hop feminista cubano. Si queréis saber más sobre ellas, podéis encontrarlas en su página: http://www.myspace.com/3krudas
26 ene 2011
Hoy no te voy a escuchar/Gaur ez zaitut entzungo
Qué gustito dar encontrar música alejada del mensaje tradicional!
He conocido a Olaia Aretxabaleta por medio de una entrevista en Píkara Magazine.Ha sido la ganadora del festival Beldur Barik 2010, que nace con la intención de convertirse en un punto de encuentro anual donde poder visibilizar y reflexionar sobre los trabajos e iniciativas artísticas realizadas por jóvenes, que conjuguen el tema de la violencia contra las mujeres y el arte.
Así pues, os dejo con Olaia y su canción "Gaur ez zaitut entzungo"
Hoy no te voy a escuchar
No había puesto en la tarta
Ni diez velas
Cuando mis padres
Me dijeron un día:
Escucha! La mujer
Que vale la pena
Es sofisticada
Hermosa , elegante
Y que sea tranquila,
Mide tus palabras, Olaia!
Y que sea tranquila,
Que te conocemos, Olaia!
Pero yo salto todas
Todas esas barreras
Las líneas divisorias
A mí aún no me frenan
Mira que para mí
No es una vida plena
La agenda siempre llena
Y luego ponerte la cena
Luego entendí lo que en realidad
querían decir:
Mejor callada y ser mansa
Tendrás que ceder al fin y al cabo...
Ama! Hoy no te voy a escuchar
Voy a hacer eso que quiero
Eso que a todos da miedo
Pero aún así,
yo seguiré mi rumbo
Aita! Ese no es mi mundo
No voy a ser ni un jarrón ni un florero
Voy a saltar, esos tus baremos
No sé fingir así que
seguiré mi rumbo...
Y así mientras yo seguía
mi rumbo
Me tropecé con un hombre
Que me daba calambre
Tan sólo mirarle
Y me dijo en susurros:
Que entre tú y yo
Hay más que aire
Es demasiado puro
Para explicarme
Pero entre tú y yo
No hay cadenas
No hay divisiones
Segunda o primera
Que entre tú y yo
No hay espejos
No quiero ver en ti
Tan sólo mi reflejo
Que entre tú y yo
Estoy desnudo
No soy de piedra
Y no disimulo
Y le dije...
Y yo te quiero a mi lado
Porque tus brazos
Me dan calor
Pero nunca me he sentido presa
Gaur ez zaitut entzungo
Ez nituen jarri tartan
Ondiño hamar kandela
Eta gurasoek esan zidaten
egun batean:
Entzun!pena merezi
duen emakumea
Sofistikatua da,
galanta, dotorea
Eta lasaia,
neurtu zure hitzak, Olaia!
Eta lasaia,
ezagutzen zaitugula, Olaia!
Baina nik oztopo guzti horiek
saltatzen ditut
Marra banatzaile horiek
Oraindik ez naute mantsotzen
Ze niretzat
Ez da poz beteko bizitza
Agenda beti beteta izatea
Eta gero afaria jartzea
Gero ulertu dut benetan esan
nahi zutena:
Hobeto ixilik eta manso ibili
Etsi beharko duzu azkenean...
Ama! Gaur ez zaitut entzungo
Egingo dut nahi dudan hori
Beldurra ematen diona denori
Baina horrela eta guzti,
nire bidea jarraituko dut
Aita! Hori ez da nire Mundua
Ez nahiz ez pitxerra ez loreontzia izango
zure baremoak saltatuko ditut,
Ez dakit planta egiten, beraz,
nire bidea jarraituko dut...
Eta horrela, nire bidea
jarraitzen nindoala
Gizón batekin topatu nintzen
Bakarrik begiratzean elektrikarak
sentiarazten ninduena
Eta xuxurla esan zidan:
Zu eta nire artean
Airea baino askoz gehiago dagoela
Puruegia da
Azaltzeko
Baina zu eta nire artean
Ez daude kateak
Ez daude dibisioiak
Lehenengoa edo bigarrena
Zu eta nire artean
Ispilurik ez dagoela
Ez dut ikusi nahi zu zarela
Nire soil isladapena
Zu eta nire artean
Biluzik nagoela
Ez nahiz harrizkoa
Eta ez dut estaltzen
Eta esan nion...
Eta ni nahi zaitut nire alboan
ze zure besoak
ematen didate niri bero
baina ez naiz inoiz sentitu preso
Si queréis escuchar más canciones de otros modelos de amor, podéis verlas aquí .
5 nov 2010
Su Amor no era Sencillo
Hoy os traigo una obra de arte de Mario Bendetti sobre el amor...
Otro Modelo de Amor y/o Pareja más, no?
Si quieres compartir el tuyo, mándame un mail a sexologamonica@gmail.com. O si quieres ver otros modelos de Amor y/o Pareja ir aquí.
SU AMOR NO ERA SENCILLO
Los detuvieron por atentado al pudor.
Y nadie les creyó cuando el hombre
y la mujer trataron de explicarse.
En realidad, su amor no era sencillo.
El padecía claustrofobia,
y ella, agorafobia.
Era sólo por eso que
fornicaban en los umbrales.
y para escucharlo en voz del autor aquí.
Otro Modelo de Amor y/o Pareja más, no?
Si quieres compartir el tuyo, mándame un mail a sexologamonica@gmail.com. O si quieres ver otros modelos de Amor y/o Pareja ir aquí.
Etiquetas:
Amor,
Género,
Libros,
Mario Benedetti,
Modela,
Modelos de Amor y/o Pareja,
Pareja,
Placer,
Poemas y Canciones,
Prácticas Sexuales,
Sexo,
Sexualidad
3 jun 2010
Las Histéricas somos los Máximo
Hoy me he despertado con una gran recomendación de canción, sugerida por June Fernández, cuyo blog Mari Kazetari recomiendo visitar y devorar. Gracias June!
No tenía el placer de conocer a Liliana Felipe, pero tras escucharla me ha sido imposible no hacerme fan! Liliana Felipe no es sólo cantante, sino también compositora, tanguera, poetisa, pianista y jardinera. La canción se titula Las Histéricas, dedicada a Freud (Segismundo) que, como sabéis, decía que, en las mujeres, existían dos tipos de orgasmos (tema que trataré más adelante): El Orgasmo Clitorial y el Orgasmo Vaginal. Según él, el orgasmo clitoriano era una manifestación infantil mientras que el orgasmo vaginal era una manifestación madura y adulta...Sin palabras. Como ya contaba en esta entrada, el clítoris mide hasta 12 centímetros y su única función es desencadenar orgasmos con lo cual esa teoría, a día de hoy, está demostrado que no es cierta.
Sin más dilación, os dejo con la canción en dos versiones: Audio y Vídeo, ya que este último es un concierto y no se escucha en todo su esplendor.
Las histéricas somos lo máximo...
las histéricas somos lo máximo...
extraviadas, voyeristas, seductoras compulsivas,
finas divas arrojadas al diván de Freud.. y de Lacan.
¡Ay, Segismundo, cuanta vanidad!
Infantiloide malsano, el orgasmo clitoriano.
¡Ay, Segismundo, cuanta vaginalidad!
El orgasmo clitoriano, se te escapa de la mano.
¡Ay, Segismundo! De tan macho, ya no encajas.
No me digas que el placer es pura paja.
Por lo demás, correspondo a tus teorías:
estoy llena de manías, sueños, fobias y obsesiones;
sólo tu envidia del pene y el diván de tus eunucos
administra mis pulsiones compulsivas.
¡Cómo me duele este mundo, Segismundo!
La parálisis, la envidia, la neurosis nos gobierna...
¡Cómo me duelen los pobres, cómo jode la miseria!
Ora sí que lo de menos es la histeria.
Las histéricas somos lo máximo...
las histéricas somos lo máximo...
solidarias, fabulosas, planetarias, amorosas,
superegos moderados, cunnilingus para todas a placer.
¡Ay, Segismundo, cuanta vanidad!
Infantiloide malsano, el orgasmo clitoriano.
¡Ay, Segismundo, cuánta vaginalidad!
El orgasmo clitoriano, se te escapa de la mano.
¡Ay, Segismundo! De tan macho, ya no sé
si poner punto final o...ponerle “punto G”.
Etiquetas:
Dimes y Diretes,
Género,
Liliana Felipe,
Masturbación,
Orgasmo,
Pareja,
Placer,
Poemas y Canciones,
Prácticas Sexuales,
Sexo,
Sexualidad
23 may 2010
Txoria Txori
Y parece que las canciones van reapareciendo en el camino...
Aquí os dejo con Txoria txori, de Mikel Laboa, que con pocas palabras describe las bases de una relación sana.
A disfrutar(se) pues!
Aquí os dejo con Txoria txori, de Mikel Laboa, que con pocas palabras describe las bases de una relación sana.
A disfrutar(se) pues!
Txoria txori
Mikel Laboa
"Hegoak ebaki banizkio
nerea izango zen,
ez zuen aldegingo.
Bainan, honela
ez zen gehiago txoria izango
eta nik...
txoria nuen maite."
'Si le hubiera cortado las alas
habría sido mío,
no habría escapado.
Pero así,
habría dejado de ser pájaro.
Y yo...
yo lo que amaba era un pájaro.'
7 may 2010
Libre te quiero
Esta semana va de canciones! Aquí os dejo un poema de Agustín García Calvo, musicalizado por Amancio Prada.
El amor entre dos personas libres, es el mejor amor a un/a mismo/a.
Libre te quiero
Agustín García Calvo
Libre te quiero,
como arroyo que brinca
de peña en peña.
Pero no mía.
Grande te quiero,
como monte preñado
de primavera.
Pero no mía.
Buena te quiero,
como pan que no sabe
su masa buena.
Pero no mía.
Alta te quiero,
como chopo que al cielo
se despereza.
Pero no mía.
Blanca te quiero,
como flor de azahares
sobre la tierra.
Pero no mía.
Pero no mía
ni de Dios ni de nadie
ni tuya siquiera.
2 may 2010
Bellas, de Canteca de Macao
Desde el día que escuché la primera estrofa de esta canción, me encantó. Por ello quiero compartirla con vosotr@s...¡Porque quien bien te quiere, te quiere libre!
"Bellas"
Canteca de Macao
“Quien bien te quiere te hará sufrir”Ay, yo no pienso de esa maneraQuien bien me quiere me quiere libre
Y yo no sufro si soy libre a tu veraAsi que no me cuentes historiasDe dragones y princesasCuéntamelo de libre elección…Cuéntamelo de madres solterasSin ataduras caminandoSin ataduras voy bajandoEl caminito que lleva
Al oasis que estoy creandoLlenito de agüita claraCon dos ovarios pa’lanteDispuesta a salir a la calleA comerme el mundo que tengo delantePorque me quiero estirarLas arrugas que hizo el tiempoAntes de avisarDe que no estaba viviendoPorque me quiero estirarLas arrugas que hizo el tiempoAntes de avisarDe que no estaba viviendoSalgo a paseo y sin maquillarY desde lejos saludo a los barcos
La gente pasa y se queda pilláCon los pelillos de mi sobaco.Por fortuna y por convicción,Creo en la suerte que me espera.En mi constancia y mi cerrazónPa’conseguir lo que yo quieraSin ataduras caminando,Sin ataduras voy bajando.El caminito que lleva
Al oasis que estoy creandoLlenito de agüita claraCon dos ovarios pa’lanteDispuesta a salir a la calleA comerme el mundo que tengo delante.Porque me quiero estirarLas arrugas que hizo el tiempoAntes de avisarDe que no estaba viviendo.Porque me quiero estirarLas arrugas que hizo el tiempoAntes de avisarDe que no estaba viviendoSin ataduras mujer![...]Sin ataduras mujerPa qué! Sin ataduras mujer!Sin ataduras mujerQue yo te quiero Clara y sin atadurasSin ataduras mujer, que yo te quiero, te quieroSin atadurasSin ataduras mujerSin ataduras mujer!!!Liberate, rebelate!!!Sin ataduras! DesliateSin ataduras mujer!Sin ataduras mujer,Camino de hieles, camino de mielesCaminos que pinchan como alfileres
Si lo quieres tú puedes,Si lo quieres tú…Y pa’l caminito que estás creando…Sin ataduras mujer!!!!!!!!
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



